અખાની આકરી વાણી - Akhani Akari Vani - Gujarati

અખાની આકરી વાણી

પોતે હરિ નહીં જાણે લેશ, કાઢી બેઠો ગુરુનો વેશ
સાપને ઘેર પરોણો સાપ, મુખ ચાટી ચાલ્યો ઘેર આપ
એવા ગુરુ ઘણા સંસાર, તે અખા શું મૂકે ભવ પાર?

ગુરુ થઈ બેઠો હોંશે કરી, કંઠે પાણો શકે કેમ તરી?
જ્યમ નાર નાનડી હવું પ્રસૂત, વળતી વાધે નહિ અદભુત
શિષ્યને ભારે ભારે રહ્યો, અખા તે મૂળગેથી ગયો

દેહ દમન મુંડાનું કર્મ, મૂરખ જાણે માંડ્યો ધર્મ
પીડે પીંડને પેટને કાજ, કાયા કસી જાચે મહારાજ
વિષે વળુંધ્યો વ્યસની થયો, અખા આત્મપરિચય ગયો

તીર્થ કોટિ હરિજનને ચરણ, કૃપા હશે તે જાશે શરણ
બારે કાળે હરિજનને હૃદે, હરિ બોલાવે તે જન વદે
મહા મોટા જનનો પ્રતાપ, અખા થાય હરિ આપોઆપ

ઊંચ ખરા તે ઊંચ ન જાણ, નીચ તે નોહે નીચ નિર્વાણ
ઊંચમાં રામ બમણો નથી ભર્યો ને નીચપિંડ ઠાલો નથી ઠર્યો
કહે અખો સ્વપ્નમાં બક્યો, જેમ છે તેમ જોઈ નવ શક્યો

પોતાનાં પડખાં નવ જુએ, હાડ ચામડાં મૂરખ ધુવે
શદ્ધ કેમ થાય ચામડું, મોટું માંહે એ વાંકડું
હરિ જાણ્યા વિના ભૂલા ભમે, અખા પાર ન પામે ક્યમે

માયાના મર્કટ સહુ લોક, પલકે સુખ ને પલકે શોક
કપિને જેમ શણગાર્યો નટે, ભીખ મંગાવે રહ્યો ચૌટે
અખા લે સર્વે ઉદાલ્ય, કંઠે દોરડી પૂંઠે કાળ

બાળક જેમ રમાડે શ્વાન, દુર થકી દેખાડે ધાન
પૂંછ હલાવી ચાટે લાળ, ઊંચું કરી ભરાવે ફાળ
લલચાવ્યો દેશાંતર જાય, અખા એમ રમાડે માય

તપ તીરથ દાન વ્રત નેમ, ઘેર બેઠાં તે પામે ખેમ
સદ્‌વિચાર થડ જેણે ગ્રહ્યું તેને શાખા પત્ર બારું નવ રહ્યું
સદ્‌વિચાર વિણ કરે જે ઘણું, તે ધૂળ ઉપર લીપણું


अखानी आकरी वाणी

पोते हरि नहीं जाणे लेश, काढी बेठो गुरुनो वेश
सापने घेर परोणो साप, मुख चाटी चाल्यो घेर आप
एवा गुरु घणा संसार, ते अखा शुं मूके भव पार?

गुरु थई बेठो होंशे करी, कंठे पाणो शके केम तरी?
ज्यम नार नानडी हवुं प्रसूत, वळती वाधे नहि अदभुत
शिष्यने भारे भारे रह्यो, अखा ते मूळगेथी गयो

देह दमन मुंडानुं कर्म, मूरख जाणे मांड्यो धर्म
पीडे पींडने पेटने काज, काया कसी जाचे महाराज
विषे वळुंध्यो व्यसनी थयो, अखा आत्मपरिचय गयो

तीर्थ कोटि हरिजनने चरण, कृपा हशे ते जाशे शरण
बारे काळे हरिजनने हृदे, हरि बोलावे ते जन वदे
महा मोटा जननो प्रताप, अखा थाय हरि आपोआप

ऊंच खरा ते ऊंच न जाण, नीच ते नोहे नीच निर्वाण
ऊंचमां राम बमणो नथी भर्यो ने नीचपिंड ठालो नथी ठर्यो
कहे अखो स्वप्नमां बक्यो, जेम छे तेम जोई नव शक्यो

पोतानां पडखां नव जुए, हाड चामडां मूरख धुवे
शद्ध केम थाय चामडुं, मोटुं मांहे ए वांकडुं
हरि जाण्या विना भूला भमे, अखा पार न पामे क्यमे

मायाना मर्कट सहु लोक, पलके सुख ने पलके शोक
कपिने जेम शणगार्यो नटे, भीख मंगावे रह्यो चौटे
अखा ले सर्वे उदाल्य, कंठे दोरडी पूंठे काळ

बाळक जेम रमाडे श्वान, दुर थकी देखाडे धान
पूंछ हलावी चाटे लाळ, ऊंचुं करी भरावे फाळ
ललचाव्यो देशांतर जाय, अखा एम रमाडे माय

तप तीरथ दान व्रत नेम, घेर बेठां ते पामे खेम
सद्‌विचार थड जेणे ग्रह्युं तेने शाखा पत्र बारुं नव रह्युं
सद्‌विचार विण करे जे घणुं, ते धूळ उपर लीपणुं


Akhani Akari Vani

Pote hari nahin jane lesha, kadhi betho guruno vesha
Sapane gher parono sapa, mukh chati chalyo gher apa
Eva guru ghana sansara, te akha shun muke bhav para?

Guru thai betho honshe kari, kanthe pano shake kem tari? Jyam nar nanadi havun prasuta, valati vadhe nahi adabhuta
Shishyane bhare bhare rahyo, akha te mulagethi gayo

Deh daman mundanun karma, murakh jane mandyo dharma
Pide pindane petane kaja, kaya kasi jache maharaja
Vishe valundhyo vyasani thayo, akha atmaparichaya gayo

Tirth koti harijanane charana, krupa hashe te jashe sharana
Bare kale harijanane hrude, hari bolave te jan vade
Maha mota janano pratapa, akha thaya hari apoapa

Unch khara te unch n jana, nich te nohe nich nirvana
Unchaman ram bamano nathi bharyo ne nichapinda thalo nathi tharyo
Kahe akho svapnaman bakyo, jem chhe tem joi nav shakyo

Potanan padakhan nav jue, had chamadan murakh dhuve
Shadda kem thaya chamadun, motun manhe e vankadun
Hari janya vina bhula bhame, akha par n pame kyame

Mayana markat sahu loka, palake sukh ne palake shoka
Kapine jem shanagaryo nate, bhikh mangave rahyo chaute
Akha le sarve udalya, kanthe doradi punthe kala

Balak jem ramade shvana, dur thaki dekhade dhana
Punchh halavi chate lala, unchun kari bharave fala
Lalachavyo deshantar jaya, akha em ramade maya

Tap tirath dan vrat nema, gher bethan te pame khema
Sadvichar thad jene grahyun tene shakha patra barun nav rahyun
Sadvichar vin kare je ghanun, te dhul upar lipanun


Akhānī ākarī vāṇī

Pote hari nahīn jāṇe lesha, kāḍhī beṭho guruno vesha
Sāpane gher paroṇo sāpa, mukh chāṭī chālyo gher āpa
Evā guru ghaṇā sansāra, te akhā shun mūke bhav pāra?

Guru thaī beṭho honshe karī, kanṭhe pāṇo shake kem tarī? Jyam nār nānaḍī havun prasūta, vaḷatī vādhe nahi adabhuta
Shiṣhyane bhāre bhāre rahyo, akhā te mūḷagethī gayo

Deh daman munḍānun karma, mūrakh jāṇe mānḍyo dharma
Pīḍe pīnḍane peṭane kāja, kāyā kasī jāche mahārāja
Viṣhe vaḷundhyo vyasanī thayo, akhā ātmaparichaya gayo

Tīrth koṭi harijanane charaṇa, kṛupā hashe te jāshe sharaṇa
Bāre kāḷe harijanane hṛude, hari bolāve te jan vade
Mahā moṭā janano pratāpa, akhā thāya hari āpoāpa

Ūnch kharā te ūnch n jāṇa, nīch te nohe nīch nirvāṇa
Ūnchamān rām bamaṇo nathī bharyo ne nīchapinḍa ṭhālo nathī ṭharyo
Kahe akho svapnamān bakyo, jem chhe tem joī nav shakyo

Potānān paḍakhān nav jue, hāḍ chāmaḍān mūrakh dhuve
Shadḍa kem thāya chāmaḍun, moṭun mānhe e vānkaḍun
Hari jāṇyā vinā bhūlā bhame, akhā pār n pāme kyame

Māyānā markaṭ sahu loka, palake sukh ne palake shoka
Kapine jem shaṇagāryo naṭe, bhīkh mangāve rahyo chauṭe
Akhā le sarve udālya, kanṭhe doraḍī pūnṭhe kāḷa

Bāḷak jem ramāḍe shvāna, dur thakī dekhāḍe dhāna
Pūnchh halāvī chāṭe lāḷa, ūnchun karī bharāve fāḷa
Lalachāvyo deshāntar jāya, akhā em ramāḍe māya

Tap tīrath dān vrat nema, gher beṭhān te pāme khema
Sadvichār thaḍ jeṇe grahyun tene shākhā patra bārun nav rahyun
Sadvichār viṇ kare je ghaṇun, te dhūḷ upar līpaṇun


Source : અખો