બસ એટલી સમજ મને - Bas Etali Samaj Mane - Gujarati

બસ એટલી સમજ મને

બસ એટલી સમજ મને પરવરદિગાર દે
સુખ જ્યારે જ્યાં મળે ત્યાં બધાના વિચાર દે

આવીને આંગળીમાં ટકોરા રહી ગયા
સંકોચ આટલો ન કોઈ બંધ દ્વાર દે

સૌ પથ્થરોના બોજ તો ઊંચકી લીધા અમે
અમને નમાવવા હો તો ફૂલોનો ભાર દે

પીઠામાં મારું માન સતત હાજરીથી છે
મસ્જિદમાં રોજ જાઉં તો કોણ આવકાર દે!

દુનિયામા કંઇકનો હું કરજદાર છું ‘મરીઝ’
ચૂકવું બધાનું દેણુ જો અલ્લાહ ઉધાર દે

(આ ગઝલના ન ગવાયેલા શેર)

માની લીધું કે પ્રેમની કોઈ દવા નથી
જીવનના દર્દની તો કોઈ સારવાર દે

ચાહ્યું બીજું બધું તે ખુદાએ મને દીધું
એ શું કે તારા માટે ફક્ત ઈન્તિઝાર દે

નવરાશ છે હવે જરા સરખામણી કરું
કેવો હતો અસલ હું મને એ ચિતાર દે

તે બાદ માંગ મારી બધીયે સ્વતંત્રતા
પહેલાં જરાક તારી ઉપર ઈખ્તિયાર દે

આ નાનાં નાનાં દર્દ તો થાતાં નથી સહન
દે એક મહાન દર્દ અને પારાવાર દે


बस एटली समज मने

बस एटली समज मने परवरदिगार दे
सुख ज्यारे ज्यां मळे त्यां बधाना विचार दे

आवीने आंगळीमां टकोरा रही गया
संकोच आटलो न कोई बंध द्वार दे

सौ पथ्थरोना बोज तो ऊंचकी लीधा अमे
अमने नमाववा हो तो फूलोनो भार दे

पीठामां मारुं मान सतत हाजरीथी छे
मस्जिदमां रोज जाउं तो कोण आवकार दे!

दुनियामा कंइकनो हुं करजदार छुं ‘मरीझ’
चूकवुं बधानुं देणु जो अल्लाह उधार दे

(आ गझलना न गवायेला शेर)

मानी लीधुं के प्रेमनी कोई दवा नथी
जीवनना दर्दनी तो कोई सारवार दे

चाह्युं बीजुं बधुं ते खुदाए मने दीधुं
ए शुं के तारा माटे फक्त ईन्तिझार दे

नवराश छे हवे जरा सरखामणी करुं
केवो हतो असल हुं मने ए चितार दे

ते बाद मांग मारी बधीये स्वतंत्रता
पहेलां जराक तारी उपर ईख्तियार दे

आ नानां नानां दर्द तो थातां नथी सहन
दे एक महान दर्द अने पारावार दे


Bas Etali Samaj Mane

Bas etali samaj mane paravaradigar de
Sukh jyare jyan male tyan badhana vichar de

Avine angaliman takora rahi gaya
Sankoch atalo n koi banda dvar de

Sau paththarona boj to unchaki lidha ame
Amane namavava ho to fulono bhar de

Pithaman marun man satat hajarithi chhe
Masjidaman roj jaun to kon avakar de!

Duniyama kanikano hun karajadar chhun ‘mariza’
Chukavun badhanun denu jo allah udhar de

(a gazalana n gavayela shera)

Mani lidhun ke premani koi dava nathi
Jivanana dardani to koi saravar de

Chahyun bijun badhun te khudae mane didhun
E shun ke tara mate fakta intizar de

Navarash chhe have jara sarakhamani karun
Kevo hato asal hun mane e chitar de

Te bad manga mari badhiye svatantrata
Pahelan jarak tari upar ikhtiyar de

A nanan nanan darda to thatan nathi sahana
De ek mahan darda ane paravar de


Bas eṭalī samaj mane

Bas eṭalī samaj mane paravaradigār de
Sukh jyāre jyān maḷe tyān badhānā vichār de

Āvīne āngaḷīmān ṭakorā rahī gayā
Sankoch āṭalo n koī banḍa dvār de

Sau paththaronā boj to ūnchakī līdhā ame
Amane namāvavā ho to fūlono bhār de

Pīṭhāmān mārun mān satat hājarīthī chhe
Masjidamān roj jāun to koṇ āvakār de!

Duniyāmā kanikano hun karajadār chhun ‘marīza’
Chūkavun badhānun deṇu jo allāh udhār de

(ā gazalanā n gavāyelā shera)

Mānī līdhun ke premanī koī davā nathī
Jīvananā dardanī to koī sāravār de

Chāhyun bījun badhun te khudāe mane dīdhun
E shun ke tārā māṭe fakta īntizār de

Navarāsh chhe have jarā sarakhāmaṇī karun
Kevo hato asal hun mane e chitār de

Te bād mānga mārī badhīye svatantratā
Pahelān jarāk tārī upar īkhtiyār de

Ā nānān nānān darda to thātān nathī sahana
De ek mahān darda ane pārāvār de


Source : રચનાઃ મરીઝ
સ્વર-સંગીતઃ મનહર ઉધાસ