ગુજારે જે શિરે તારે જગતનો - Gujare Je Shire Tare Jagatno - Gujarati Kavita

ગુજારે જે શિરે તારે જગતનો

ગુજારે જે શિરે તારે જગતનો નાથ તે સ્હેજે
ગણ્યું જે પ્યારું પ્યારાએ અતિ પ્યારું ગણી લેજે

દુનિયાની જૂઠી વાણી વિષે જો દુ:ખ વાસે છે
જરાયે અંતરે આનંદ ના ઓછો થવા દેજે

કચેરી માંહી કાજીનો નથી હિસાબ કોડીનો
જગતકાજી બનીને તું વહોરી ના પીડા લેજે

જગતના કાચના યંત્રે ખરી વસ્તુ નહિ ભાસે
ન સારા કે નઠારાની જરાયે સંગતે રહેજે

રહેજે શાંતિ સંતોષે સદાયે નિર્મળે ચિત્તે
દિલે જે દુ:ખ કે આનંદ કોઈને નહિ કહેજે

વસે છે ક્રોધ વૈરી ચિત્તમાં તેને તજી દેજે
ઘડી જાયે ભલાઈની મહાલ્રક્ષ્મી ગણી લેજે

રહે ઉન્મત્ત સ્વાનંદે ખરું એ સુખ માની લેજે
પીએ તો શ્રી પ્રભુના પ્રેમનો પ્યાલો ભરી લેજે

કટુ વાણી જો તું સુણે વાણી મીઠી તું કહેજે
પરાઈ મૂર્ખતા કાજે મુખે ના ઝેર તું લેજે

અરે પ્રારબ્ધ તો ઘેલું રહે છે દૂર માંગે તો
ન માંગે દોડતું આવે ન વિશ્વાસે કદી રહેજે

અહો શું પ્રેમમાં રાચે? નહિ ત્યાં સત્ય તું પામે!
અરે તું બેવફાઈથી ચડે નિંદા તણે નેજે

લહે છે સત્ય જે સંસાર તેનાથી પરો રહેજે
અરે એ કીમિયાની જે મઝા છે તે પછી કહેજે

વફાઈ તો નથી આખી દુનિયામાં જરા દીઠી
વફાદારી બતાવા ત્યાં નહિ કોઈ પળે જાજે

રહી નિર્મોહી શાંતિથી રહે એ સુખ મોટું છે
જગત બાજીગરીના તું બધા છલબલ જવા દેજે

પ્રભુના નામના પુષ્પો પરોવી કાવ્યમાળા તું
પ્રભુની પ્યારી ગ્રીવામાં પહેરાવી પ્રીતે દેજે

કવિરાજા થયો શી છે પછી પીડા તને કાંઈ
નિજાનંદે હમ્મેશાં ‘બાલ’ મસ્તીમાં મઝા લેજે

-બાલાશંકર કંથારિયા


Gujare Je Shire Tare Jagatano

Gujare je shire tare jagatano nath te sheje
Ganyun je pyarun pyarae ati pyarun gani leje

Duniyani juthi vani vishe jo du:kha vase chhe
Jaraye antare ananda n ochho thav deje

Kacheri manhi kajino nathi hisab kodino
Jagatakaji banine tun vahori n pid leje

Jagatan kachan yantre khari vastu nahi bhase
N sar ke natharani jaraye sangate raheje

Raheje shanti santoshe sadaye nirmale chitte
Dile je du:kha ke ananda koine nahi kaheje

Vase chhe krodh vairi chittaman tene taji deje
Ghadi jaye bhalaini mahalrakshmi gani leje

Rahe unmatṭa swanande kharun e sukh mani leje
Pie to shri prabhun premano pyalo bhari leje

Katu vani jo tun sune vani mithi tun kaheje
Parai murkhat kaje mukhe n zer tun leje

Are prarabdha to ghelun rahe chhe dur mange to
N mange dodatun ave n vishvase kadi raheje

Aho shun premaman rache? Nahi tyan satya tun pame! Are tun bevafaithi chade ninda tane neje

Lahe chhe satya je sansar tenathi paro raheje
Are e kimiyani je maz chhe te pachhi kaheje

Vafai to nathi akhi duniyaman jar dithi
Vafadari batav tyan nahi koi pale jaje

Rahi nirmohi shantithi rahe e sukh motun chhe
Jagat bajigarin tun badh chhalabal jav deje

Prabhun naman pushpo parovi kavyamal tun
Prabhuni pyari grivaman paheravi prite deje

Kaviraj thayo shi chhe pachhi pid tane kani
Nijanande hammeshan ‘bala’ mastiman maz leje

-balashankar kanthariya

Source: Mavjibhai