કાળિયા કુંભારનું માણેકડું - Kaliya Kunbharanun Manekadun - Lyrics

કાળિયા કુંભારનું માણેકડું

કાળિયો કુંભાર, ઘેર ગધેડાં છે બાર,
એમાં એક છેક અડિયલ માણેકડું નામનું;
ખડ ખૂબ ખાય તોય ભાર ઊંચકાય નહિ,
કાળિયાને લાગે નહીં કદી કશા કામનું.

કાળિયો બિચારો કોટિ ઉપાય વિચારે, ડીફાં
દસવીસ મારે, પણ માને જડ જાત રે?
આખર ઉપાય મળ્યો એક અચાનક જ્યારે
ગાજર દેખીને દોડ્યું માણેકડું ખેતરે!

લાંબી એક લાકડીને માણેકની પીઠે બાંધી,
લટકાવી દીધાં ચાર ગાજર જ્યાં મોખરે,
લાલચે લોભાઈ દોડે માણેક બિચારું હવે,
રોજ ખેંચે બોજ! પામે ગાજર ના એક રે!

કાળિયાની જુગતીથી લોક બહુ રાજી થાય,
વિમાસું હું માણેકનું દેખી મોં દયામણું.
આપણે ન દોડી રહ્યાં ગાજરની લાલચે જ!
કો’કે લટકાવ્યું સામે સપનું સોહામણું!
(કુમાર ૧૯૫૭)

-વિનોદ અધ્વર્યુ


Kaliya Kunbharanun Manekadun

Kaliyo kunbhara, gher gadhedan chhe bara,
Eman ek chhek adiyal manekadun namanun;
Khad khub khaya toya bhar unchakaya nahi,
Kaliyane lage nahin kadi kash kamanun.

Kaliyo bicharo koti upaya vichare, difan
Dasavis mare, pan mane jad jat re?
Akhar upaya malyo ek achanak jyare
Gajar dekhine dodyun manekadun khetare!

Lanbi ek lakadine manekani pithe bandhi,
Laṭakavi didhan char gajar jyan mokhare,
Lalache lobhai dode manek bicharun have,
Roj khenche boja! pame gajar n ek re!

Kaliyani jugatithi lok bahu raji thaya,
Vimasun hun manekanun dekhi mon dayamanun.
Apane n dodi rahyan gajarani lalache ja!
Ko’ke laṭakavyun same sapanun sohamanun!
(kumar 1957)

-Vinod Adhvaryu