કૃષ્ણકળી - Krushnakali - Lyrics

કૃષ્ણકળી

ગામનાં માણસ મૂરખાં રે
એને કાળવી કે’તા રે
હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
કૃષ્ણકળી રે
હરિની કૃષ્ણકળી રે

     દીઠી વૈશાખને દા'ડે
     સીમને કૂબે
     બાપની વાડી રે
     માથે કાંઈ ઘૂમટો નો'તો
     ખંભે કાંઈ સંગટો નો'તો
     ઝૂકાઝૂક ઊડતો ચોટો મોકળો
     એની પીઠ પછાડી રે

     કાળી! મર દેહડી કાળી
     મેં તો જોઈ આંખ બે કાળી

     બીજું કાંઈ દેખવું નો'તું
     આંખ બે કાળી
     હરણાંવાળી રે
     આંજ્યા વિણ આંખ બે કાળી રે

     ગામનાં માણસ મૂરખાં રે
     એને કાળવી કે'તા રે
     હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
     કૃષ્ણકળી રે
     હરિની કૃષ્ણકળી રે

     આભે એક વાદળી ભાળી
     ભાંભરી ઊઠી ગાય બે કાળી રે
     આવી ફાળ પામતી બાળી
     કાળવી એની ઝૂંપડી બા'રી રે
     સુણી ગગડાટ ને
     આભે શીંગ ઉલાળી
     ગાવડી ચાલી રે 

     તે દી' મેં કાળવી દીઠી
     દીઠી બસ આંખ બે મીઠી
     બીજું કાંઈ દેખવું નો'તું
     આંખ બે કાળી
     હરણાંવાળી રે
     આંજ્યા વિણ આંખ બે કાળી રે

     ગામનાં માણસ મૂરખાં રે
     એને કાળવી કે'તા રે
     હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
     કૃષ્ણકળી રે
     હરિની કૃષ્ણકળી રે

     ઊગમણી લેરખી આવે
     મોલ ઝૂલાવે
     ખાય હીંચોળા રે
     સીમે કોઈ માનવી નો'તું
     એક ઊભો હું
     ન્યાળતો લીલા રે

     મારી કોર ઠેરવી આંખ્યો
     ઝાંખ્યો કે નવ રે ઝાંખ્યો?

     હું જાણું, કાળવી જાણે,
     કોઈ ત્રીજું જણ કાંઈ ન જાણે રે
     કાળી! મર હોય એ કાળી
     મેં તો બસ આંખડી ન્યાળી

     બીજું કાંઈ ન્યાળવું નો'તું
     આંખ બે કાળી
     હરણાંવાળી રે
     આંજ્યા વિણ આંખ બે કાળી રે

     ગામનાં માણસ મૂરખાં રે
     એને કાળવી કે'તા રે
     હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
     કૃષ્ણકળી રે
     હરિની કૃષ્ણકળી રે

     એવો જગ જેઠ બેઠો ને
     મેવલો બેઠો આભ ઈશાને રે
     એવી આષાઢની બાદલ-છાંયડી
     કાળી રાવટી તાણે રે
     એવી કોઈ શ્રાવણી રાતે
     દિલ એકાએક
     ડોલવા લાગે રે
     એવી એક કાળવી કેરાં
     કાજળ-ઘેરાં સ્મરણાં જાગે રે

     ગામનાં લોકો કાળવી કો'
     દિલ ચાય તે કે'જો રે 
     હું તો કહું કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
     કૃષ્ણકળી રે
     હરિની કૃષ્ણકળી રે

     માથે કાંઈ ઓઢણી નો'તી
     વેળા લાજવાનીય નો'તી

     બીજું કાંઈ ન્યાળવું નો'તું
     બસ દીઠી બે આંખડી કાળી રે
     કાળી કાળી મેઘની છાયા હેઠ
     મેં દીઠી આંખ બે કાળી રે
     કાળી કાળી હરણાંવાળી રે

     ગામનાં માણસ મૂરખાં રે
     એને કાળવી કે'તા રે
     હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી
     કૃષ્ણકળી રે
     હરિની કૃષ્ણકળી રે

-ઝવેરચંદ મેઘાણી


Krushnakali

Gamanan manas murakhan re
ene kalavi ke’t re
hun kaheto krushnakali, krushnakali
krushnakali re
harini krushnakali re

     dithi vaishakhane da'de
     simane kube
     bapani vadi re
     mathe kani ghumato no'to
     khanbhe kani sangato no'to
     zukazuk udato choto mokalo
     eni pith pachhadi re

     kali! Mar dehadi kali
     men to joi ankha be kali

     bijun kani dekhavun no'tun
     ankha be kali
     harananvali re
     anjya vin ankha be kali re

     gamanan manas murakhan re
     ene kalavi ke't re
     hun kaheto krushnakali, krushnakali
     krushnakali re
     harini krushnakali re

     abhe ek vadali bhali
     bhanbhari uthi gaya be kali re
     avi fal pamati bali
     kalavi eni zunpadi ba'ri re
     suni gagadat ne
     abhe shinga ulali
     gavadi chali re 

     te di' men kalavi dithi
     dithi bas ankha be mithi
     bijun kani dekhavun no'tun
     ankha be kali
     harananvali re
     anjya vin ankha be kali re

     gamanan manas murakhan re
     ene kalavi ke't re
     hun kaheto krushnakali, krushnakali
     krushnakali re
     harini krushnakali re

     ugamani lerakhi ave
     mol zulave
     khaya hinchol re
     sime koi manavi no'tun
     ek ubho hun
     nyalato lil re

     mari kor theravi ankhyo
     zankhyo ke nav re zankhyo?

     hun janun, kalavi jane,
     koi trijun jan kani n jane re
     kali! Mar hoya e kali
     men to bas ankhadi nyali

     bijun kani nyalavun no'tun
     ankha be kali
     harananvali re
     anjya vin ankha be kali re

     gamanan manas murakhan re
     ene kalavi ke't re
     hun kaheto krushnakali, krushnakali
     krushnakali re
     harini krushnakali re

     evo jag jeth betho ne
     mevalo betho abh ishane re
     evi ashadhani badala-chhanyadi
     kali ravati tane re
     evi koi shravani rate
     dil ekaeka
     dolav lage re
     evi ek kalavi keran
     kajala-gheran smaranan jage re

     gamanan loko kalavi ko'
     dil chaya te ke'jo re 
     hun to kahun krushnakali, krushnakali
     krushnakali re
     harini krushnakali re

     mathe kani odhani no'ti
     vel lajavaniya no'ti

     bijun kani nyalavun no'tun
     bas dithi be ankhadi kali re
     kali kali meghani chhaya heṭha
     men dithi ankha be kali re
     kali kali harananvali re

     gamanan manas murakhan re
     ene kalavi ke't re
     hun kaheto krushnakali, krushnakali
     krushnakali re
     harini krushnakali re

-zaverachanda meghani

Source: Mavjibhai