નર્મદા નામધન્યા - Narmada Namadhanya - Gujarati

નર્મદા નામધન્યા

(મંદાક્રાંતા-સૉનેટ)
આઘેનો એ ગિરિકુહરનો સાંભળું છું નિનાદ;
ઠેકા લેતી નીરખું છું તને કન્યકા વિંધ્યપાદ;
પાસેના સૌ તરુખડકને ક્હેતી જાણે વિદાય
રેવા! તન્વી સ્મિતધવલ તું ઊતરી પ્હાડ જાય.

વ્હેતી પ્હોળે પટ કદીકદી ધોધધારે ધસે તું;
વાટે-ઘાટે રમી-ભમી વળાંગો રૂપાળાં રચે તું;
નીલાં વારિ સ્ફટિક ચળક્યાં તો કદી માટી-મેલાં
તોફાનોમાં ઊછળત ફીણે ઇન્દ્રચાપો મઢેલાં!

તીરે તારા અગણિત ઊભા મંદીરો-યાત્રીઓના
જાણે શ્રદ્ધા શિખર ધ્વજ! એકાન્તમાં રાત્રિઓના
ખૂલે તારા રૂપ : મકર-પીઠે અહો, દેવકન્યા!
વા કાંઠેના ગિરિજન સમી રૂપસી શ્યામ વન્યા!

સૌન્દર્યોની અદ્ભુત મહાવાહિની સુપ્રસન્ના
ઉત્પત્તિથી વિલય લગી તું નર્મદા નામધન્યા!
(૨૬-૭-૨૦૦૦)


नर्मदा नामधन्या

(मंदाक्रांता-सॉनेट)
आघेनो ए गिरिकुहरनो सांभळुं छुं निनाद;
ठेका लेती नीरखुं छुं तने कन्यका विंध्यपाद;
पासेना सौ तरुखडकने क्हेती जाणे विदाय
रेवा! तन्वी स्मितधवल तुं ऊतरी प्हाड जाय.

व्हेती प्होळे पट कदीकदी धोधधारे धसे तुं;
वाटे-घाटे रमी-भमी वळांगो रूपाळां रचे तुं;
नीलां वारि स्फटिक चळक्यां तो कदी माटी-मेलां
तोफानोमां ऊछळत फीणे इन्द्रचापो मढेलां!

तीरे तारा अगणित ऊभा मंदीरो-यात्रीओना
जाणे श्रद्धा शिखर ध्वज! एकान्तमां रात्रिओना
खूले तारा रूप : मकर-पीठे अहो, देवकन्या!
वा कांठेना गिरिजन समी रूपसी श्याम वन्या!

सौन्दर्योनी अद्भुत महावाहिनी सुप्रसन्ना
उत्पत्तिथी विलय लगी तुं नर्मदा नामधन्या!
(२६-७-२०००)


Narmada Namadhanya

(mandakranta-soneta)
Agheno e girikuharano sanbhalun chhun ninada;
Theka leti nirakhun chhun tane kanyaka vindhyapada;
Pasena sau tarukhadakane kheti jane vidaya
Reva! Tanvi smitadhaval tun utari phad jaya.

Vheti phole pat kadikadi dhodhadhare dhase tun;
Vate-ghate rami-bhami valango rupalan rache tun;
Nilan vari sfatik chalakyan to kadi mati-melan
Tofanoman uchhalat fine indrachapo madhelan!

Tire tara aganit ubha mandiro-yatriona
Jane shraddha shikhar dhvaja! Ekantaman ratriona
Khule tara rup : makara-pithe aho, devakanya! Va kanthena girijan sami rupasi shyam vanya!

Saundaryoni adbhut mahavahini suprasanna
Utpattithi vilaya lagi tun narmada namadhanya!
(26-7-2000)


Narmadā nāmadhanyā

(mandākrāntā-sŏneṭa)
Āgheno e girikuharano sānbhaḷun chhun nināda;
Ṭhekā letī nīrakhun chhun tane kanyakā vindhyapāda;
Pāsenā sau tarukhaḍakane khetī jāṇe vidāya
Revā! Tanvī smitadhaval tun ūtarī phāḍ jāya.

Vhetī phoḷe paṭ kadīkadī dhodhadhāre dhase tun;
Vāṭe-ghāṭe ramī-bhamī vaḷāngo rūpāḷān rache tun;
Nīlān vāri sfaṭik chaḷakyān to kadī māṭī-melān
Tofānomān ūchhaḷat fīṇe indrachāpo maḍhelān!

Tīre tārā agaṇit ūbhā mandīro-yātrīonā
Jāṇe shraddhā shikhar dhvaja! Ekāntamān rātrionā
Khūle tārā rūp : makara-pīṭhe aho, devakanyā! Vā kānṭhenā girijan samī rūpasī shyām vanyā!

Saundaryonī adbhut mahāvāhinī suprasannā
Utpattithī vilaya lagī tun narmadā nāmadhanyā!
(26-7-2000)


Source : જયંત પાઠક