શું શું સાથે લઈ જઈશ હું? - Shun Shun Sathe Lai Jaish Hun? - Gujarati

શું શું સાથે લઈ જઈશ હું?

શું શું સાથે લઈ જઈશ હું?
કહું?
લઈ જઈશ હું સાથે
ખુલ્લા ખાલી હાથે
પૃથ્વી પરની રિદ્ધિ હૃદયભર–
વસન્તની મ્હેકી ઊઠેલી ઉજ્જ્વલ મુખશોભા જે નવતર
મેઘલ સાંજે વૃક્ષડાળીઓ મહીં ઝિલાયો તડકો
વિમળ ઊમટ્યો જીવનભર કો અઢળક હૃદય-ઉમળકો,
માનવજાતિ તણા પગમાં તરવરતી ક્રાંતિ
અને મસ્તકે હિમાદ્રિશ્વેત ઝબકતી શાન્તિ,
પશુની ધીરજ, વિહંગનાં કલનૃત્ય, શિલાનું મૌન ચિરંતન,
વિરહ ધડકતું મિલને, સદા-મિલને રત સંતન
તણી શાન્ત શીળી સ્મિતશોભા,
અંધકારના હૃદયનિચોડ સમી
મૃદુ કંપિત સૌમ્ય તારાંકિત આભા
પ્રિય હૃદયોનો ચાહ
અને પડઘો પડતો જે ‘આહ!’
મિત્રગોઠડી મસ્ત, અજાણ્યા માનવબંધુ
તણું કદી એકાદ લૂછેલું અશ્રુબિંદુ,
નિદ્રાની નાની લ્હેરખડી નાની – કહો, એક નાનકડો
સ્વપ્ન-દાબડો,
(સ્વપ્ન થજો ના સફળ બધા અહીયાં જ)
વધુ લોભ મને ના,
લઈ જઈશ હું સાથે
ખુલ્લા બે ખાલી હાથે
ખુલ્લા બે ‘ખાલી’ હાથે?
(અભિજ્ઞા)


शुं शुं साथे लई जईश हुं?

शुं शुं साथे लई जईश हुं?
कहुं?
लई जईश हुं साथे
खुल्ला खाली हाथे
पृथ्वी परनी रिद्धि हृदयभर–
वसन्तनी म्हेकी ऊठेली उज्ज्वल मुखशोभा जे नवतर
मेघल सांजे वृक्षडाळीओ महीं झिलायो तडको
विमळ ऊमट्यो जीवनभर को अढळक हृदय-उमळको,
मानवजाति तणा पगमां तरवरती क्रांति
अने मस्तके हिमाद्रिश्वेत झबकती शान्ति,
पशुनी धीरज, विहंगनां कलनृत्य, शिलानुं मौन चिरंतन,
विरह धडकतुं मिलने, सदा-मिलने रत संतन
तणी शान्त शीळी स्मितशोभा,
अंधकारना हृदयनिचोड समी
मृदु कंपित सौम्य तारांकित आभा
प्रिय हृदयोनो चाह
अने पडघो पडतो जे ‘आह!’
मित्रगोठडी मस्त, अजाण्या मानवबंधु
तणुं कदी एकाद लूछेलुं अश्रुबिंदु,
निद्रानी नानी ल्हेरखडी नानी – कहो, एक नानकडो
स्वप्न-दाबडो,
(स्वप्न थजो ना सफळ बधा अहीयां ज)
वधु लोभ मने ना,
लई जईश हुं साथे
खुल्ला बे खाली हाथे
खुल्ला बे ‘खाली’ हाथे?
(अभिज्ञा)


Shun Shun Sathe Lai Jaish Hun?

Shun shun sathe lai jaish hun? Kahun? Lai jaish hun sathe
Khulla khali hathe
Pruthvi parani riddhi hrudayabhara-
Vasantani mheki utheli ujjval mukhashobha je navatara
Meghal sanje vrukshadalio mahin zilayo tadako
Vimal umatyo jivanabhar ko adhalak hrudaya-umalako,
Manavajati tana pagaman taravarati kranti
Ane mastake himadrishvet zabakati shanti,
Pashuni dhiraja, vihanganan kalanrutya, shilanun maun chirantana,
Virah dhadakatun milane, sada-milane rat santana
Tani shanta shili smitashobha,
Andhakarana hrudayanichod sami
Mrudu kanpit saumya tarankit abha
Priya hrudayono chaha
Ane padagho padato je ‘aha!’
Mitragothadi masta, ajanya manavabandhu
Tanun kadi ekad luchhelun ashrubindu,
Nidrani nani lherakhadi nani - kaho, ek nanakado
Svapna-dabado,
(svapna thajo na safal badha ahiyan ja)
Vadhu lobh mane na,
Lai jaish hun sathe
Khulla be khali hathe
Khulla be ‘khali’ hathe?
(abhijnya)


Shun shun sāthe laī jaīsh hun?

Shun shun sāthe laī jaīsh hun? Kahun? Laī jaīsh hun sāthe
Khullā khālī hāthe
Pṛuthvī paranī riddhi hṛudayabhara–
Vasantanī mhekī ūṭhelī ujjval mukhashobhā je navatara
Meghal sānje vṛukṣhaḍāḷīo mahīn zilāyo taḍako
Vimaḷ ūmaṭyo jīvanabhar ko aḍhaḷak hṛudaya-umaḷako,
Mānavajāti taṇā pagamān taravaratī krānti
Ane mastake himādrishvet zabakatī shānti,
Pashunī dhīraja, vihanganān kalanṛutya, shilānun maun chirantana,
Virah dhaḍakatun milane, sadā-milane rat santana
Taṇī shānta shīḷī smitashobhā,
Andhakāranā hṛudayanichoḍ samī
Mṛudu kanpit saumya tārānkit ābhā
Priya hṛudayono chāha
Ane paḍagho paḍato je ‘āha!’
Mitragoṭhaḍī masta, ajāṇyā mānavabandhu
Taṇun kadī ekād lūchhelun ashrubindu,
Nidrānī nānī lherakhaḍī nānī – kaho, ek nānakaḍo
Svapna-dābaḍo,
(svapna thajo nā safaḷ badhā ahīyān ja)
Vadhu lobh mane nā,
Laī jaīsh hun sāthe
Khullā be khālī hāthe
Khullā be ‘khālī’ hāthe?
(abhijnyā)


Source : ઉમાશંકર જોશી