મળ્યું જીવવાનું બહાનું - Malyun Jivavanun Bahanun - Gujarati

મળ્યું જીવવાનું બહાનું

હૈયે મારે જલધિજલનાં શીકરો ઊછળે છે,
દાદા થ્યાનો અવસર દિલે દીપતેજે ઝગે છે.
દાદી એની હરખ કરતી, બોલતી પોરસીને:
‘ચાલો, જૈએ ગળપણભરી લાગણીઓ લઈને!’

ને એ દોડી, હું અનુસરિયો, વાધતો વંશ ભાળી,
પ્હોંચી થ્યું કે, ‘પુતરઘર હું પારકો, એ પરાઈ.’
બેટો મારો વરતન થકી લાગતો’તો પરાયો,
ને એની આ વહુ-વદન પે ભાવ ના કો કળાયો.

તોયે દાદી કુસુમવત આ બાળને ગાલ ચૂમે,
ભૂલી વૈને ચકર ભમતી ગોળ ને ગોળ ઘૂમે.
તેડી લાવી મુજ કને વદે : ‘દીકરો લો તમારો;
લાગે જાણે અસલ નકશો બાપના બાપ જેવો.’

દેખી મારી નખશિખ છબી; પુત્રનો પાડ માનું
છો ના આપ્યું કશું; પણ મળ્યું, જીવવાનું બહાનું.


मळ्युं जीववानुं बहानुं

हैये मारे जलधिजलनां शीकरो ऊछळे छे,
दादा थ्यानो अवसर दिले दीपतेजे झगे छे.
दादी एनी हरख करती, बोलती पोरसीने:
‘चालो, जैए गळपणभरी लागणीओ लईने!’

ने ए दोडी, हुं अनुसरियो, वाधतो वंश भाळी,
प्होंची थ्युं के, ‘पुतरघर हुं पारको, ए पराई.’
बेटो मारो वरतन थकी लागतो’तो परायो,
ने एनी आ वहु-वदन पे भाव ना को कळायो.

तोये दादी कुसुमवत आ बाळने गाल चूमे,
भूली वैने चकर भमती गोळ ने गोळ घूमे.
तेडी लावी मुज कने वदे : ‘दीकरो लो तमारो;
लागे जाणे असल नकशो बापना बाप जेवो.’

देखी मारी नखशिख छबी; पुत्रनो पाड मानुं
छो ना आप्युं कशुं; पण मळ्युं, जीववानुं बहानुं.


Malyun Jivavanun Bahanun

Haiye mare jaladhijalanan shikaro uchhale chhe,
Dada thyano avasar dile dipateje zage chhe. Dadi eni harakh karati, bolati porasine:
‘chalo, jaie galapanabhari laganio laine!’

Ne e dodi, hun anusariyo, vadhato vansh bhali,
Phonchi thyun ke, ‘putaraghar hun parako, e parai.’
Beto maro varatan thaki lagato’to parayo,
Ne eni a vahu-vadan pe bhav na ko kalayo.

Toye dadi kusumavat a balane gal chume,
Bhuli vaine chakar bhamati gol ne gol ghume. Tedi lavi muj kane vade : ‘dikaro lo tamaro;
Lage jane asal nakasho bapana bap jevo.’

Dekhi mari nakhashikh chhabi; putrano pad manun
Chho na apyun kashun; pan malyun, jivavanun bahanun.


Maḷyun jīvavānun bahānun

Haiye māre jaladhijalanān shīkaro ūchhaḷe chhe,
Dādā thyāno avasar dile dīpateje zage chhe. Dādī enī harakh karatī, bolatī porasīne:
‘chālo, jaie gaḷapaṇabharī lāgaṇīo laīne!’

Ne e doḍī, hun anusariyo, vādhato vansh bhāḷī,
Phonchī thyun ke, ‘putaraghar hun pārako, e parāī.’
Beṭo māro varatan thakī lāgato’to parāyo,
Ne enī ā vahu-vadan pe bhāv nā ko kaḷāyo.

Toye dādī kusumavat ā bāḷane gāl chūme,
Bhūlī vaine chakar bhamatī goḷ ne goḷ ghūme. Teḍī lāvī muj kane vade : ‘dīkaro lo tamāro;
Lāge jāṇe asal nakasho bāpanā bāp jevo.’

Dekhī mārī nakhashikh chhabī; putrano pāḍ mānun
Chho nā āpyun kashun; paṇ maḷyun, jīvavānun bahānun.


Source : ગુણવંત વ્યાસ