સરવણની કથા - Saravaṇanī Kathā - Lyrics

સરવણની કથા

માછલી વિયાણી કાંઈ દરિયાને બેટ
સરવણ રિયો એની માને પેટ

કાળી પછેડી ને ભમરિયાળી ભાત
સરવણ જનમ્યો માઝમ રાત

અડીકડી વાવ ને નવઘણ કૂવો
ત્યાં સરવણનો જનમ હુઓ

લાંબી પીપળ ટૂંકા પાન
સરવણ ધાવે એની માને થાન

સાત વરસનો સરવણ થીયો
લઈ પાટીને ભણવા ગીયો

ભણી ગણી બાજંદો થીયો ને
સુખણી નારને પરણી ગીયો

સુખણી નાર મારાં વચન સુણો રે
મારાં આંધળા માબાપની સેવા કરો

આંધળા માબાપને કૂવામાં નાખ
મને મારે મહિયર વળાવ

મોર સરવણ ને વાંહે એની નાર
સરવણ આવ્યો એના સસરાને દ્વાર

સસરાજી રે મારા વચન સુણો
તમારી દીકરીને ઘરમાં પૂરો

રો’ રો’ જમાઈરાજ જમતા જાવ
દીકરીના અવગણ કહેતા જાવ

ઈ અભાગણીનું મોં કોણ જુએ
મારાં માબાપને નાખે કૂવે

ત્યાંથી તે સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો સુતારીને દ્વાર

ભાઈ રે સુતારી મારા વચન સુણો
મારાં આંધળા માબાપની કાવડ ઘડો

કાવડ ઘડજો ઘાટ સઘાટ
સોહ્યલાં બેસે મારા મા ને બાપ

ત્યાંથી સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો દરજીને દ્વાર

ભાઈ રે દરજીડાં મારાં વચન સુણો
મારાં આંધળા માબાપના લૂગડાં સીવો

લૂગડાં સીવજો માપ સમાપ
સોહ્યલાં પેરે મારાં મા ને બાપ

ત્યાંથી તે સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો મોચીડાંને દ્વાર

ભાઈ રે મોચીડાં મારાં વચન સુણો
આંધળા માબાપની મોજડી સીવો

મોજડી સીવજો ઘાટ સઘાટ
સોહ્યલી પેરે મારાં મા ને બાપ

ખભે કાવડ ને હાથમાં નીર
સરવણ આવ્યો જમનાને તીર

નાહ્યાં જમનાનાં પાવન નીર
ત્યાથી હાલ્યાં સરયુને તીર

ડગલે પગલે પંથ કપાય
પણ ત્યાં માબાપ તરસ્યા થાય

દશરથ બેઠાં સરવર પાળ
અંધારે હરણાંનો કરવા શિકાર

ભરીયા લોટા ખળભળ્યાં નીર
ને સરવણ વીંધાયો પેલે જ તીર

મરતાં તે લીધાં રામનાં નામ
દથરથ આવી ને ઊભા તે ઠામ

મરતાં મરતાં બોલતો ગીયો
મારાં આંધળા માબાપને પાણી દીયો

દશરથ આવ્યા પાણી લઈ
બોલ્યા માબાપની પાસે જઈ

માવતર તમે પાણી પીઓ
સરવણ તો પેલે ગામ જ ગીયો

આંધળાની લાકડી તૂટી આજ
સરવણ વિના કેમ રે જિવાય?

આંધળા માબાપે સાંભળી વાત
દશરથ રાજાને દીધો શાપ

અમારો આજે જીવડો જાય
તેવું તમ થજો દશરથ રાય

દશરથ રાજા ઘણાં પસ્તાય
અંતે રામ વિયોગે જીવડો જાય


Saravaṇanī Kathā

Māchhalī viyāṇī kānī dariyāne beṭ
saravaṇ riyo enī māne peṭa

Kāḷī pachheḍī ne bhamariyāḷī bhāt
saravaṇ janamyo māzam rāta

Aḍīkaḍī vāv ne navaghaṇ kūvo
tyān saravaṇano janam huo

Lānbī pīpaḷ ṭūnkā pān
saravaṇ dhāve enī māne thāna

Sāt varasano saravaṇ thīyo
laī pāṭīne bhaṇavā gīyo

Bhaṇī gaṇī bājando thīyo ne
sukhaṇī nārane paraṇī gīyo

Sukhaṇī nār mārān vachan suṇo re
mārān āndhaḷā mābāpanī sevā karo

Āndhaḷā mābāpane kūvāmān nākh
mane māre mahiyar vaḷāva

Mor saravaṇ ne vānhe enī nār
saravaṇ āvyo enā sasarāne dvāra

Sasarājī re mārā vachan suṇo
tamārī dīkarīne gharamān pūro

Ro’ ro’ jamāīrāj jamatā jāv
dīkarīnā avagaṇ kahetā jāva

Ī abhāgaṇīnun mon koṇ jue
mārān mābāpane nākhe kūve

Tyānthī te saravaṇ chālato thayo
ne saravaṇ āvyo sutārīne dvāra

Bhāī re sutārī mārā vachan suṇo
mārān āndhaḷā mābāpanī kāvaḍ ghaḍo

Kāvaḍ ghaḍajo ghāṭ saghāṭ
sohyalān bese mārā mā ne bāpa

Tyānthī saravaṇ chālato thayo
ne saravaṇ āvyo darajīne dvāra

Bhāī re darajīḍān mārān vachan suṇo
mārān āndhaḷā mābāpanā lūgaḍān sīvo

Lūgaḍān sīvajo māp samāp
sohyalān pere mārān mā ne bāpa

Tyānthī te saravaṇ chālato thayo
ne saravaṇ āvyo mochīḍānne dvāra

Bhāī re mochīḍān mārān vachan suṇo
āndhaḷā mābāpanī mojaḍī sīvo

Mojaḍī sīvajo ghāṭ saghāṭ
sohyalī pere mārān mā ne bāpa

Khabhe kāvaḍ ne hāthamān nīr
saravaṇ āvyo jamanāne tīra

Nāhyān jamanānān pāvan nīr
tyāthī hālyān sarayune tīra

Ḍagale pagale pantha kapāya
paṇ tyān mābāp tarasyā thāya

Dasharath beṭhān saravar pāḷ
andhāre haraṇānno karavā shikāra

Bharīyā loṭā khaḷabhaḷyān nīr
ne saravaṇ vīndhāyo pele j tīra

Maratān te līdhān rāmanān nām
datharath āvī ne ūbhā te ṭhāma

Maratān maratān bolato gīyo
mārān āndhaḷā mābāpane pāṇī dīyo

Dasharath āvyā pāṇī laī
bolyā mābāpanī pāse jaī

Māvatar tame pāṇī pīo
saravaṇ to pele gām j gīyo

Āndhaḷānī lākaḍī tūṭī āj
saravaṇ vinā kem re jivāya?

Āndhaḷā mābāpe sānbhaḷī vāt
dasharath rājāne dīdho shāpa

Amāro āje jīvaḍo jāya
tevun tam thajo dasharath rāya

Dasharath rājā ghaṇān pastāya
ante rām viyoge jīvaḍo jāya

Source: Mavjibhai